De vereniging is opgericht op 5 december 1945 op basis van de volgende doelstellingen:

1. het behartigen van de paarden- en ponysport, maar speciaal als basiswedstrijdsport;

2. een bijdrage te leveren aan de actieve en passieve recreatie, door het doen beoefenen en bevorderen van de paarden- en ponysport in verenigingsverband en daardoor aan de vorming van de hierbij betrokkenen;

3. het bevorderen van een goede relatie tussen mens en paard/pony.

In 2009 kent onze club een ledental van zo’n 140 leden. Hiervan zijn er gemiddeld 40 actief in de basis-wedstrijdsport en zo’n 35 als recreant. De overige leden zijn inactieve liefhebbers en donateurs. Het bestuur werd traditioneel gevormd door de niet actieve ruiters, maar de huidige voorzitter is zelf ook wedstrijdruiter.

Oefenen vond in de begin jaren plaats op het binnenterrein van het Kasteel voor het koetshuis, waar tijdens de oorlogsjaren de koeien graasden van de zusters. In de jaren zeventig werd de activiteiten verplaatst naar de Heiligenweg.
In 1976 werd een eigen manege gebouwd. Om deze te beheren, werd een Stichting opgericht. De manege, die regelmatig is uitgebreid en verbeterd, biedt niet alleen onderdak aan de Gelderse Boys, maar wordt ook door het naburige “Bommelerwaard” uit Gameren gebruikt. Buiten de twee avonden dat beide clubs de manege volledig bezetten, kan de manege gebruikt worden door leden van beide verenigingen om individueel te oefenen. Momenteel heft de manege een rijbak van in totaal 20x110 meter. Eén rijbak wordt uitsluitend voor collectief oefenen gebruikt; de andere is bedoeld voor verhuur voor individuele lessen van onze leden.

Antoon Penders, Antoon van Zeelst, Martien van Hemert, Giel Verlouw, Hendrik van Geffen, Giel Goesten, Jo Kras en Antoon van Hemert.

In de “goede oude” tijd bestond het verenigings– en wedstrijdleven voornamelijk uit afdelingsdressuur. Er is zelfs een periode geweest dat je alleen individueel dressuur mocht rijden wanneer je geplaatst was in een vier- of achttal ! Transport naar en van een wedstrijd werd indertijd ook collectief door de club geregeld. Transporten van vele tientallen pony’s waren geen uitzondering. Op enkele grotere zomerconcoursen in het Brabantse is dit nog terug te vinden in het “dorp” waar hele clubs neerstrijken. Tegenwoordig is de gehele sport sterk individueel geworden, niet alleen qua dressuur en springen, maar ook wat vervoer betreft.

Curabitur elementum ultricies tristique. Nullam eu scelerisque felis. Phasellus id urna non lectus rutrum adipiscing in vehicula enim. Pellentesque felis odio, placerat vel varius in, vehicula eu libero. Praesent lobortis pharetra ligula a scelerisque. Nulla nec nisi et purus vulputate sagittis. Donec sed ante nec augue suscipit luctus vitae feugiat tellus. Nullam auctor vehicula dui, vel pulvinar quam facilisis vel. Sed fermentum laoreet lacus eu laoreet.